Cuti-cuti

Opis rośliny:
Cuti-cuti to rosnąca dziko roślina o wysokości ok. 20 cm. Liście ma pierzaste. Na spodniej stronie liści osobników męskich widoczne są drobne skupiska zarodników o barwie białawej. Roślina żeńska w postaci wysuszonej ma bardzo ciemne zabarwienie.

Występowanie:
Jest to roślina typowo peruwiańska. Występuje w peruwiańskich Andach, w okolicach wodospadów we wschodnich Andach, a szczególnie na pagórkach pomiędzy skałami.

Surowiec leczniczy:
Nadziemna część rośliny.

Skład chemiczny:
Dotychczas mało poznany. Przyjmuje się, że substancjami odpowiedzialnymi za działanie lecznicze są flawonoidy i taniny.

Zastosowanie:
Surowiec stosowany jest głównie w schorzeniach dróg oddechowych, a napar z niego sporządzony ma dodatkowo działanie przeciwgorączkowe, stąd często stosowany jest w przypadkach jesiennych lub wiosennych przeziębień i gryp. W przewlekłym kaszlu zaleca się pić odwar lub napar sporządzony z części nadziemnych rośliny. Przede wszystkim jednak w medycynie ludowej stany cukrzycowe, zaburzenia funkcji trzustki, a przez to poziomu glukozy są wskazaniem do stosowania naparu z cuti-cuti. Również ze względu na działanie moczopędne surowiec ten może być stosowany pomocniczo w cukrzycy oraz wszelkich schorzeniach układu moczowego. Mieszkańcy Peru zażywają napary sporządzone z cuti-cuti w celu leczenia malarii.

---