Wira-Wira

Opis rośliny:
Skąpe informacje w materiałach źródłowych wskazują, że wira-wira to roślina zielna ze zredukowaną łodygą do 40 cm wysokości, zwykle rosnąca w kępach. Jej odziomkowe, wyrastające z rozety ogonkowe liście swą szarosrebrzystą barwę zawdzięczają bardzo gęsto pokrywającym całą ich powierzchnię włoskom. Są całobrzegie, mają kształt szablastowstęgowaty lub lancetowaty, na szczycie ostro zakończone. Kwiatostan w postaci grona znajduje się w osi kwiatowej.

Występowanie:
Wira-wira rośnie w Peru na terenach górzystych na wysokości od 1000 do 4500 m n. p. m.

Surowiec leczniczy:
Liście.

Skład chemiczny:
W częściach nadziemnych rośliny przeważają związki flawonoidowe, głównie glikozydy flawonoidowe, takie jak kemferol, jego 3-O-glukozyd, 3-O-glukozyd kwercetyny i izoramnetyna, poza tym obecne są pochodne kwasu chinowego: kwas 3,4-dikawowochinowy i 3,5-dikawowochinowy.

Zastosowanie:
W medycynie ludowej odwar z liści wira-wira stosowany jest w chorobach dróg oddechowych, głównie w chorobach płuc oraz kokluszu. Działa wykrztuśnie. Wykorzystywany jest także w niedomaganiach pęcherza moczowego i zapaleniu gruczołu krokowego. Jako środek napotny przyjmowany jest w febrze. W chorobach reumatycznych stosuje się okłady z ogrzanych liści Culcitium na bolące okolice. Niestrawność jest również wskazaniem do doustnego przyjmowania preparatów sporządzonych z liści rośliny. Tradycyjnie zaleca się ten surowiec również w kuracjach detoksykacyjnych. Wyniki niedawno przeprowadzonych przez włoskich naukowców badań świadczą o przeciwwirusowej i przeciwzapalnej aktywności związków czynnych obecnych w wira-wira, a w drugim przypadku dzieje się to głównie dzięki obecności w naparach pochodnych kwasu kawowego znacząco hamujących chemotaksję w trakcie procesów zapalnych oraz tworzenie się rodników nadtlenkowych.

---